Yapay zekâ ile uygulama nasıl yapılır, ne zaman ekip gerekir?

Yapay zekâ ile uygulama yapmanın üç yolu var: bir uygulama oluşturucuya ne istediğinizi yazmak, kodu bir yapay zekâ kod asistanına kendiniz yazdırmak ya da yapay zekâyı kullanan bir yazılım ekibiyle çalışmak. Prototip ve küçük iç araçlar için ilk ikisi çoğu zaman yeter. Ödeme, üyelik ve kişisel veri işin içine girdiğinde sorumluluk değişir ve ekip gerekir.

Ben bu kararı verirken uygulamanın ne yaptığına ve bir şey ters gittiğinde kimin hesap vereceğine bakıyorum; aracın ne kadar iyi kod yazdığı ikinci planda kalıyor. Yapay zekâ kod yazmayı hızlandırdı, ucuzlattı ve kod bilmeyen bir kurucunun da fikrini çalışır hâlde gösterebilmesini sağladı. Ama bir müşterinin adresi, bir hastanın telefon numarası ya da bir çalışanın maaş bilgisi sızdığında Kişisel Verileri Koruma Kurulu'na bildirim yapmak zorunda olan araç değil, işletmenin kendisi. Uygulama mağazası bir gizlilik beyanını eksik bulduğunda da muhatap yine sizsiniz. Bu yüzden bir yapay zekâ prototipine baktığımda ilk sorduğum şey, uygulama canlıya çıktığında onu kimin taşıyacağı.

Yapay zekâ ile uygulama nasıl yapılır? Üç yol

Yapay zekâ ile uygulama yapmanın üç pratik yolu var ve aralarındaki asıl fark, kodun nerede durduğu, kime ait olduğu ve bakımını kimin üstlendiği:

• Uygulama oluşturucular: Tarayıcıda ne istediğinizi Türkçe ya da İngilizce yazıyorsunuz; araç ekranları, veritabanını ve çoğu zaman barındırmayı da kendisi kuruyor. Kod ve veri genellikle platformun içinde duruyor; dışarı aktarma imkânı üründen ürüne değişiyor.
• Yapay zekâ kod asistanları: Kod editörünüzde ya da terminalde çalışan asistanlar kodu sizin bilgisayarınızda, sizin kod deponuzda yazıyor. Kod sizin; ama onu okumak, çalıştırmak, yayına almak ve bozulduğunda düzeltmek de sizin işiniz.
• Yapay zekâyı kullanan bir yazılım ekibi: Aynı türden araçları kullanan mühendisler kodu yazdırıyor, okuyor, test ediyor ve sorumluluğunu üstleniyor. Yapay zekâ işin hızlı kısmını yapıyor; mimari, güvenlik ve bakım kararlarını insanlar veriyor.

Üçünü de meşru buluyorum. Bir fikri birkaç günde tıklanabilir hâle getirmek için uygulama oluşturucu, kod okuyabilen bir kurucu için kod asistanı gerçekten iyi araçlar ve ikisini de küçümsemenin bir anlamı yok. Sorun, bir prototipin kimse fark etmeden ürüne dönüşmesiyle başlıyor: önce iki arkadaş deniyor, sonra ilk müşteri giriyor, sonra bir ödeme düğmesi ekleniyor. Hiçbir aşamada biri çıkıp "bu artık canlı bir sistem, kuralları değişti" demiyor. Benim önerim, o kararı bilinçli ve yazılı olarak vermeniz; geri kalan her şey bu karardan sonra kolaylaşıyor.

Vibe coding nedir, neyi değiştirdi, neyi değiştirmedi?

Vibe coding, yazılımı satır satır yazmak yerine yapay zekâya doğal dille ne istediğinizi anlatarak geliştirmek demek. Collins Sözlüğü bu ifadeyi 2025'in kelimesi seçti ve onu, doğal dille yönlendirilen yapay zekânın kod yazımına yardım etmesi olarak tanımladı (CNN, 6 Kasım 2025 (yeni sekmede açılır)). Gündelik kullanımda kelime bence daha dar bir şeyi anlatıyor: kodu okumadan, ekranda sonucun çalışıp çalışmadığına bakarak ilerlemek. Bir hafta sonu projesi için bu yaklaşım gayet makul. Müşteri verisi tutan bir sistem için ise ben kodu okumadan ilerlemeyi bir yöntem olarak kabul etmem.

Bazı şeyler gerçekten değişti. İlk sürümün süresi ve maliyeti düştü; form, liste ekranı, test iskeleti ve veri dönüştürme gibi rutin kod çok daha hızlı yazılıyor. Kod bilmeyen bir kurucu, fikrini bir yatırımcıya ya da ilk kullanıcılara artık çizimle değil, çalışan bir ekranla gösterebiliyor. Profesyonel ekipler için de aynı şey geçerli: biz de geliştirmede yapay zekâ kod asistanlarını kullanıyoruz ve bu, aynı kapsamı bu araçlar olmadan gerekecek süreden daha kısa sürede ve daha düşük maliyetle çıkarmamızı sağlıyor. Özel yazılımı pahalı bir lüks olmaktan çıkarıp daha çok işletmenin erişebileceği bir seçenek hâline getiren şey bence tam olarak bu.

Değişmeyen şeyler ise canlıdaki bir sistemin asıl yükü. Ne yapılacağını bilmek, yani işinizin kurallarını, istisnalarını ve müşterinizin gerçekte nasıl davrandığını bilmek hâlâ sizde ya da sizinle oturup bunu yazıya döken birinde. Güvenlik incelemesi, kişisel verilerin korunması, yedekleme, güncelleme ve gece yarısı gelen bir hata uyarısına bakacak kişi yapay zekâyla ortadan kalkmadı. Yapay zekâ bir kodu yazabilir; o kodun neden öyle yazıldığını altı ay sonra açıklayabilecek birinin olması gerekiyor. Uygulamanın içine yapay zekâ özelliği koymak, örneğin belge okumak ya da talepleri sınıflandırmak ise ayrı bir konu; onu şirketlerde yapay zekâ otomasyonu yazısında ve yapay zekâ otomasyonu hizmetimizde anlatıyoruz.

Yapay zekâyla yapılan uygulama canlıya alınır mı?

Alınır; ama hangi uygulamanın, hangi şartla alınacağı uygulamanın ne yaptığına bağlı. Benim için çizgiyi üç soru çiziyor: uygulamayı sizden başka kim kullanıyor, içinde kimin verisi duruyor ve uygulama para hareket ettiriyor mu? Bu üç sorunun cevabı "yalnızca ben, kimsenin, hayır" ise yapay zekâ aracıyla yaptığınız şey büyük ihtimalle olduğu gibi kullanılabilir. Cevaplardan biri değiştikçe, uygulama da bir oyuncak olmaktan çıkıp hesabı sorulabilecek bir sisteme dönüşüyor. Kararı uygulamanın türüne göre şöyle ayırıyorum:

Tablodaki "sınırda" satırı en çok gözden kaçan satır. Ekip içi bir araç, dışarıya kapalı olduğu için zararsız görünür; oysa çalışanların ya da müşterilerin adı, telefonu ve notları oradadır ve erişimi olan herkes her şeyi görebiliyorsa sorun büyüktür. Böyle bir aracı ilk gün yeniden yazdırmazdım. Önce kimin neyi görebildiğini, yedeğin nerede durduğunu ve aracın kimin hesabında çalıştığını kontrol ederdim. Bu üç kontrol çoğu zaman bir mühendisin kısa bir incelemesiyle yapılabilir ve aracın kalıp kalmayacağına o incelemeden sonra karar vermek daha sağlıklı olur.

Ödeme, üyelik ve kişisel veri girince ne değişir?

Ödeme, üyelik ve kişisel veri uygulamaya girdiğinde hata yapmanın bedeli büyür. Bir prototipte yanlış çalışan bir ekran can sıkar; üyelikli bir uygulamada yanlış çalışan bir yetki kontrolü, bir müşterinin başka bir müşterinin siparişlerini görmesi demektir. Bu konuları, yapay zekânın ürettiği kodu olduğu gibi kabul etmeyeceğim yerler olarak görüyorum. Her birinde kuralı koyan da farklı: yetki için güvenlik standartları, ödeme için ödeme kuruluşu, kişisel veri için 6698 sayılı Kanun, mobil uygulama için mağazalar.

Üyelik ve yetki

Web uygulamalarındaki güvenlik risklerini sıralayan OWASP Top 10 (yeni sekmede açılır) listesinin Ekim 2026 itibarıyla en yeni baskısı 2025 tarihli ve birinci sırada "Broken Access Control", yani bozuk erişim kontrolü var. Bu, kullanıcının yetkisi olmayan bir kayda ya da işleve ulaşabilmesi demek; adres çubuğundaki sipariş numarasını değiştirip başkasının faturasını açmak bunun en bilinen biçimi. Benim en çok dikkat ettiğim yer, kontrolün yalnızca ekranda mı yoksa sunucuda da mı yapıldığı. Ekranda gizlenen bir düğme güvenlik değildir; sunucu her istekte "bu kişi bu kaydı görebilir mi" diye sormalıdır. Yapay zekâ ile üretilmiş bir uygulamayı canlıya almadan önce ben bu soruyu her ekranda tek tek test ederdim.

Ödeme

Kart bilgisinin sizin sunucunuzdan hiç geçmemesi, bence ödeme alan bir uygulamanın ilk kuralı. Bunun en kolay yolu, ödeme kuruluşunun kendi barındırdığı ödeme sayfasını ya da formunu kullanmak; böylece kart verisi doğrudan ödeme kuruluşuna gider. Ödemenin asıl zor kısmı ise "öde" düğmesinin etrafındaki akışlardır: başarısız ödeme, yarım kalan işlem, iade, kısmi iade ve ödeme kuruluşunun kayıtlarıyla sizin kayıtlarınızın her gün tutup tutmadığı. Yapay zekâ aracı çoğu zaman mutlu yolu, yani her şeyin yolunda gittiği senaryoyu hızla kurar. Bir ödeme akışını, kötü senaryoların her biri en az bir kez test edilmeden canlıya almazdım.

KVKK

Uygulamanızda kişisel veri tutuyorsanız, 6698 sayılı Kanun açısından veri sorumlusu siz olursunuz; aracı ya da onu yazan yapay zekâ değil. Kişisel Verileri Koruma Kurumu'nun veri güvenliğine ilişkin yükümlülükler (yeni sekmede açılır) sayfasına göre veri sorumlusu, verilerin hukuka aykırı işlenmesini ve erişilmesini önlemek için gerekli teknik ve idari tedbirleri almak zorunda. Veriler sizin adınıza başka biri tarafından işleniyorsa, örneğin uygulamanız bir platformun sunucularında çalışıyorsa, siz ve o veri işleyen müştereken sorumlu oluyorsunuz. Kurum'un veri ihlali bildirimi (yeni sekmede açılır) sayfası, Kurul'un 24 Ocak 2019 tarihli ve 2019/10 sayılı kararına göre bir ihlalin öğrenildikten sonra gecikmeksizin ve en geç 72 saat içinde Kurul'a bildirilmesi gerektiğini yazıyor (Ekim 2026 itibarıyla). Bu bilgiler hukuki görüş değil; kendi durumunuz için bir hukukçuya danışmanızı öneririm.

Uygulama mağazaları

Mobil uygulamayı mağazaya koymak isterseniz kurallar daha da somutlaşıyor. Apple'ın App Store İnceleme Yönergeleri (yeni sekmede açılır), Ekim 2026 itibarıyla her uygulamanın hem mağaza kaydında hem uygulamanın içinde gizlilik politikasına bağlantı vermesini ve hesap açmaya izin veren uygulamaların hesabı silme imkânını da uygulamanın içinde sunmasını şart koşuyor. Google Play de Ekim 2026 itibarıyla yayımlanan uygulamaların veri güvenliği formunu (yeni sekmede açılır) doldurmasını ve gizlilik politikası bağlantısı vermesini istiyor; beyanların doğruluğundan da yalnızca geliştiricinin sorumlu olduğunu açıkça yazıyor. Yapay zekâ size bir gizlilik politikası metni yazabilir, ama o metnin uygulamanın gerçekten topladığı veriyle örtüşüp örtüşmediğini kontrol etmek yine sizin işiniz. Mağazaya hiç girmeden başlamak mantıklı olabilir; bunu mobil uygulama mı web uygulaması mı yazısında ayrıntılı tartıştık, mağaza tarafını ise mobil uygulama hizmetimizde üstleniyoruz.

Yapay zekâ ile yazılan kod güvenli mi?

Yapay zekâ ile yazılan kod kendiliğinden ne güvenli ne de güvensiz; incelenmemiş koddur ve ona göre muamele görmelidir. Bu kodu, hızlı yazan ama projenin geçmişini bilmeyen yeni bir geliştiricinin kodu gibi okuyorum: büyük kısmı doğru, bir kısmı gereğinden fazla kendinden emin. Tehlikeli olan, çalışıyor görünen ama kötü niyetli bir kullanıcıya karşı hiç denenmemiş kısımlar. OWASP'ın 2025 listesinde yazılım tedarik zinciri hataları, yanlış yapılandırma ve hata durumlarının kötü yönetimi de ayrı başlıklar olarak yer alıyor ve bunların hepsi hızlı üretilen kodda kolayca gözden kaçabilir. Canlıya almadan önce en azından şu kontrollerin yapılmasını isterim:

1. Gizli anahtarlar, yani API anahtarları ve veritabanı şifreleri, kodun içinde ya da tarayıcıya giden dosyalarda değil, sunucudaki ortam değişkenlerinde duruyor.
2. Her istekte yetki sunucuda kontrol ediliyor; başka bir kullanıcının kaydı, adresteki numarayı değiştirerek açılamıyor.
3. Kullanıcıdan gelen her girdi sunucuda doğrulanıyor; yalnızca formdaki kontrollere güvenilmiyor.
4. Kullanılan yazılım paketlerinin listesi çıkarılmış, gereksiz olanlar kaldırılmış ve bilinen açığı olan sürümler güncellenmiş.
5. Yedek alınıyor ve en az bir kez gerçekten geri yüklenerek denenmiş.
6. Hatalar ve şüpheli giriş denemeleri kayda geçiyor ve bu kayıtları okuyan, gerektiğinde uyarı alan biri var.
7. Hata mesajları kullanıcıya veritabanı adı, dosya yolu ya da sunucu bilgisi göstermiyor.
8. Test ortamı ile canlı ortam ayrı ve test için gerçek kişilerin verisi kullanılmıyor.

Bu listenin hiçbir maddesi yapay zekâya özgü değil; her canlı sistem için geçerli. Fark şu: bir ekip bu maddeleri işin doğal akışında yapar, yapay zekâ aracıyla tek başına çalışan birinin ise bunları ayrıca hatırlaması gerekir, çünkü araç bunları her zaman kendiliğinden gündeme getirmez. Bu yüzden, yapay zekâyla yapılmış ve müşteriye açılacak bir uygulama için tam bir yeniden yazım yerine önce sınırlı bir inceleme öneririm. İnceleme, hangi parçanın kalabileceğini ve hangisinin yeniden yazılması gerektiğini gösterir ve karar ancak o zaman sağlam bir zemine oturur.

Canlıya aldıktan sonra kim sorumlu? Bakım, güncelleme, kesinti

Canlıya alınan bir uygulamanın sorumluluğu, kodu kim ya da hangi araç yazmış olursa olsun işletmededir. Benim ilk baktığım şey hesapların kimin adına açıldığı: alan adı, barındırma, veritabanı, e-posta gönderim servisi, ödeme hesabı ve mağaza geliştirici hesabı şirketinizin adına ve şirketin e-posta adresiyle mi duruyor? Bir çalışanın ya da serbest çalışan birinin kişisel hesabında duran bir uygulama, o kişi ayrıldığında kimsenin açamadığı bir kutuya dönüşebilir. İkinci soru bakım: kullandığınız paketler, tarayıcılar, mağaza kuralları ve dış servislerin fiyatları zamanla değişir ve bunları takip edecek biri olmalıdır. Üçüncü soru kesinti: uygulama gece durduğunda bunu müşteriden önce kimin öğreneceği ve kimin müdahale edeceği yazılı olarak belli olmalıdır.

Sık yapılan hatalar

Yapay zekâyla hızlı başlayan projelerde en kolay düşülen tuzaklar bence şunlar:

• Prototipi biraz düzeltip canlıya almak: Prototip hızlı olsun diye yazılır; kötü senaryolar onun için hiç tasarlanmamıştır.
• Hesapları kişisel e-postayla açmak: Alan adı ya da veritabanı birinin kişisel hesabındaysa, şirket kendi sisteminin sahibi değildir.
• Gerçek müşteri verisini yapay zekâ aracına yapıştırmak: Hata ayıklamak için bile olsa, bu verinin nereye gittiğini ve nerede saklandığını bilmeden yapılmamalı.
• Yedeği hiç geri yüklememek: Denenmemiş bir yedek, ihtiyaç anında çalışmayabilir.
• Sorumluyu yazmamak: "Herkes biraz bakıyor" demek, kimsenin bakmadığı anlamına gelir.

Yapay zekâ prototipini ürüne dönüştürmenin maliyetini ne değiştirir?

Yapay zekâyla başlamış bir uygulamayı ürüne dönüştürmenin maliyeti için ezbere bir rakam vermem doğru olmaz; rakamı aşağıdaki etkenler belirler ve her biri yönünü değiştirebilir. Kendi teklifinizi karşılaştırırken bu kalemlerin ayrı ayrı yazılmasını isteyin; bunun nasıl yapılacağını yazılım yaptırma maliyeti ve teklif karşılaştırma yazısında anlattık.

• Ödeme ve iade akışları: Tek seferlik ödeme, abonelik, iade ve mutabakat eklendikçe süre ve test yükü artar.
• Rol ve yetki sayısı: Yönetici, çalışan ve müşteri gibi her yeni rol, denetlenmesi gereken yeni bir erişim kuralı demektir.
• Entegrasyonlar: Muhasebe, e-fatura, kargo ya da CRM bağlantıları, karşı sistemin belgelerinin kalitesine göre işi ciddi biçimde uzatabilir.
• Kişisel verinin türü: Sağlık verisi gibi özel nitelikli kişisel veri, güvenlik ve hukuk incelemesinin kapsamını büyütür.
• Mevcut prototipin durumu: Okunabilir, testleri olan bir kod deposu devralmayı ucuzlatır; platform içinde kilitli ve dışarı aktarılamayan bir uygulama çoğu zaman yeniden yazılır.
• Yapay zekâ destekli geliştirme: Rutin kodu hızlandırarak toplamı aşağı çeker; inceleme, test ve kabul süresini ise sıfırlamaz.

Profesyonel ekip ne zaman gerekir?

Uygulamanız müşteriye açılıyor, para hareket ettiriyor ya da başkalarının kişisel verisini tutuyorsa ekip gerekir; bunların hiçbiri yoksa çoğu zaman gerekmez. Bu iki uç arasında kalan durumlar için ben üç yolu aynı ölçütlerle yan yana koymayı faydalı buluyorum. Aşağıdaki tabloda son sütun, yapay zekâ destekli çalışan bir ekibin sizin için yazdığı özel yazılımı anlatıyor:

Özel yazılımın avantajları, yani işinize göre yazılmış kurallar, size ait kod ve veri, kullanıcı sayısıyla büyümeyen lisans maliyeti ve kendi sistemlerinize özel entegrasyonlar, bir bedelle gelir. İlk sürüm daha uzun sürer, başlangıç maliyeti daha yüksektir ve sistemin sahibi olarak birinin onu yönetmesi gerekir. Bizim gördüğümüz kadarıyla yapay zekâ destekli geliştirme bu bedeli düşürdü, ama sıfırlamadı. Bu kararı verirken aşağıdaki iki listeye bakıyorum; hazır bir programla özel yazılım arasındaki genel karar için ayrıca özel yazılım mı hazır yazılım mı yazısına bakabilirsiniz.

Şu durumlarda yapay zekâ aracıyla devam edin:

• Amaç doğrulamaksa: Fikrin işe yarayıp yaramadığını görmek için bir demo ya da tıklanabilir prototip yeterliyse.
• Kullanıcı yalnızca sizseniz: Araç kendi hesaplamalarınız ya da kişisel verimliliğiniz içinse.
• Gerçek kişisel veri yoksa: Uygulama müşteri, hasta ya da çalışan verisi tutmuyorsa.
• Kodu okuyabilen biri varsa: Ekibinizde yapay zekânın yazdığı kodu okuyup sorumluluğunu alabilecek bir geliştirici varsa.

Şu durumlarda bir ekip getirin:

• Müşteri hesap açacaksa: Üyelik, şifre sıfırlama ve hesap silme gibi akışlar varsa.
• Para hareket edecekse: Ödeme, iade, abonelik ya da fatura işin içindeyse.
• Veri başkalarına aitse: Müşterilerin, hastaların ya da çalışanların kişisel verisi tutulacaksa.
• İş sisteme bağlanacaksa: Muhasebe, e-fatura ya da CRM gibi kendi sistemlerinizle entegrasyon gerekiyorsa.
• Kesinti para kaybettirecekse: Uygulama durduğunda satış, randevu ya da operasyon duruyorsa.

Bu listedeki maddelerden biri bile "evet" ise, ben fikri doğrulamak için yapay zekâ aracını kullanmaya devam eder, ama ürünün kendisini bir ekiple kurardım. İlk sürümü küçük tutmanın yolunu MVP geliştirme ve SaaS MVP planlama yazısında ayrıca anlattık. Müşteriye açılan bir web uygulamasında bizim nasıl çalıştığımızı görmek isterseniz web uygulaması geliştirme sayfasına bakabilirsiniz.

Yapay zekâyla başlanan projeyi ekibe devretmek: hazırlık listesi

Elinizde yapay zekâyla yapılmış bir prototip varsa, bir yazılım ekibiyle ilk görüşmeye şunlarla gelin; teklif hem daha hızlı hem daha isabetli çıkar:

• Çalışan sürüm: Uygulamanın adresi ve bir test hesabı.
• Kod: Kod deposu ya da platformun dışa aktarım dosyası; ikisi de yoksa bunu açıkça söyleyin.
• Hesap listesi: Alan adı, barındırma, veritabanı, e-posta, ödeme ve mağaza hesapları ve her birinin kimin adına açıldığı.
• Veri haritası: Hangi kişisel veriyi topladığınız, nerede durduğu ve kimlerin görebildiği.
• Bilinen sorunlar: Bugün çalışmayan ya da sizi endişelendiren üç şey.
• Önemli kararlar: Yapay zekâ aracına verdiğiniz kritik komutlar ve vazgeçtiğiniz yollar, eğer not aldıysanız.
• Beklenti: Bugünkü kullanıcı sayısı ve önümüzdeki dönem için tahmininiz.

Devralınan bir prototipte ben önce neyin yeniden yazılacağını değil, neyin korunabileceğini arardım. Ekran tasarımları, iş akışının kendisi ve kullanıcıların zaten alıştığı adımlar çoğu zaman korunabilir; yetki, ödeme ve veri katmanı ise genellikle yeniden ele alınmalıdır. Bu ayrımı baştan yapmak, "her şeyi sıfırdan yazalım" ile "olduğu gibi yayına alalım" arasındaki iki pahalı uçtan da korur. Bu noktada prototip, yazılı bir kapsamın en iyi taslağıdır.

Ben olsam ne yapardım?

Ödeme almaya ya da üye kabul etmeye hazırlanan, yapay zekâyla yapılmış bir prototipi olan bir işletme için benim önerim şöyle olurdu. Önce prototipi bir ürün tanımı olarak kullanır, ekranları ve akışları bir iki sayfalık yazılı kapsama dökerdim. Sonra kısa bir inceleme ile korunacak parçaları ve yeniden yazılacak katmanları ayırır, yetki, ödeme ve veri katmanını testleriyle birlikte yeniden kurardım. Yapay zekâ kod asistanlarını bu süreçte de kullanırdım; ama her satırın bir mühendis tarafından okunduğu ve kabul edildiği bir düzenle. KVKK tarafında aydınlatma metninin ve gizlilik politikasının uygulamanın gerçekte topladığı veriyle örtüştüğünü kontrol eder, hukuki metinler için bir hukukçunun görüşünü almanızı isterdim.

UlvionTech olarak bizim süreçte değişmeyen birkaç şey var. Keşif aşaması yazılı kapsam, teslim planı ve sabit fiyatla bitiyor; kapsam sonradan değişirse değişiklik geliştirilmeden önce fiyatlanıyor. Geliştirme iki haftalık döngülerle ilerliyor ve her döngü, test ortamında kendinizin açıp deneyebileceği çalışan bir sürümle bitiyor. Kod deposu, bulut hesapları ve alan adları sizin adınıza açılıyor ve yayından sonra kararlaştırılan, yazılı bir destek dönemi boyunca sistemin başında duruyoruz. Bunları, yapay zekâyla başlamış bir projenin en çok ihtiyaç duyduğu şeyler olduğu için sayıyorum: yazılı bir kapsam, sahibi belli hesaplar ve canlıdan sonra telefonu açacak biri.

Ne zaman bizimle çalışmamalısınız?

Her yapay zekâ prototipinin bir yazılım ekibine ihtiyacı yok ve ihtiyacı olmayan bir işi üstlenmek ne size ne bize iyi gelir. Aşağıdaki durumlarda bizi değil, başka bir yolu öneririm:

• Yalnızca bir demo gerekiyorsa: Bir yatırımcı görüşmesi ya da ilk kullanıcı testi için tıklanabilir bir prototip yeterliyse, uygulama oluşturucu daha hızlı ve daha ucuzdur.
• Araç yalnızca sizin içinse: Kişisel veri tutmayan ve sizden başka kimsenin kullanmadığı bir hesaplama aracı için ekip tutmak gereksiz bir masraftır.
• Şirket içinde bir geliştiriciniz varsa: Canlıdaki sistemin sorumluluğunu zaten üstlenen biri varsa, ona dışarıdan yalnızca sınırlı bir güvenlik incelemesi eklemek yeterli olabilir.
• Süreciniz hazır bir programa tam oturuyorsa: İşiniz yaygın bir kalıba uyuyorsa ve özel bir kural, entegrasyon ya da veri sahipliği ihtiyacınız yoksa, hazır bir program daha az zahmetlidir.
• Bakım için bütçe ya da sorumlu yoksa: Bütçe yalnızca ilk sürüme yetiyorsa, önce bakımı ve sorumluluğu planlamanızı öneririm; sahipsiz kalacak bir sistemi kurmak, hiç kurmamaktan daha pahalıya gelebilir.

Elinizde yapay zekâyla yapılmış bir uygulama varsa ve ödeme, üyelik ya da müşteri verisi eklemeden önce ikinci bir mühendis gözü istiyorsanız, çalışan adresi ve yukarıdaki hazırlık listesini iletişim sayfamızdan gönderebilirsiniz; ilk yanıtı 24 saat içinde veriyoruz.